Intensywny ból barku, ograniczenie ruchomości i przewlekły dyskomfort mogą być objawami wapniejącego zapalenia ścięgien, rozwijającego się najczęściej w obrębie stożka rotatorów. To schorzenie, które dotyka zarówno osoby aktywne fizycznie, jak i pacjentów prowadzących siedzący tryb życia. Jedną z nowoczesnych, małoinwazyjnych metod leczenia tego problemu jest barbotage, czyli przezskórne płukanie złogów wapnia pod kontrolą USG[1]. Zabieg ten w ostatnich latach zyskał duże zainteresowanie w ortopedii i medycynie sportowej, a liczne badania naukowe potwierdzają jego skuteczność w redukcji bólu i poprawie funkcji barku. Poniżej znajdziesz wszystkie najważniejsze informacje na ten temat.

Z tego artykułu dowiesz się:

  • co jest barbotage,
  • jakie są przyczyny i objawy zwapnień stożka rotatorów,
  • jakie są wskazania do wykonania zabiegu,
  • jak wygląda procedura,
  • ile L4 przysługuje pacjentowi,
  • jakie są opinie o barbotażu,
  • ile kosztuje taki zabieg.

Barbotage – co to jest? Definicja medyczna

Barbotage (inaczej barbotaż barku) to małoinwazyjny zabieg polegający na mechanicznym rozdrobnieniu i wypłukaniu złogów wapniowych ze ścięgien stożka rotatorów, najczęściej ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego i podgrzebieniowego. W tym celu lekarz wprowadza igłę przez skórę pod kontrolą ultrasonografii (USG)[1-4]. W literaturze anglojęzycznej procedura ta funkcjonuje również pod nazwami ultrasound-guided needling, a także percutaneous lavage.

Podczas zabiegu lekarz lokalizuje zwapnienie w obrazie USG, następnie nakłuwa je jedną lub dwiema igłami i przepłukuje roztworem soli fizjologicznej, co prowadzi do zmniejszenia objętości złogu lub jego całkowitego usunięcia. Kontrola za pomocą głowicy USG daje wysoką precyzję zabiegu. Zazwyczaj procedura jest uzupełniana iniekcją glikokortykosteroidu do kaletki podbarkowej w celu ograniczenia reakcji zapalnej i bólu po zabiegu[5].

Badania kliniczne i przeglądy systematyczne wskazują, że barbotage jest metodą bezpieczną, skuteczną i obarczoną niewielkim ryzykiem powikłań, szczególnie w porównaniu z tradycyjnymi metodami chirurgicznymi[6]. W wielu PONAD 90% przypadkach pozwala uniknąć zabiegu chirurgicznego i przyspiesza powrót pacjenta do codziennej aktywności.

Warto wiedzieć: Doświadczenie kliniczne pokazuje, że ok. 80 proc. pacjentów już po pierwszym zabiegu nieoperacyjnego leczenia zwapnień barku sygnalizuje całkowite zniesienie bólu lub zredukowanie go do minimum. Efekt ten utrzymuje się w kolejnych tygodniach, szczególnie u pacjentów z miękkimi zwapnieniami i prawidłowo przeprowadzoną kwalifikacją do zabiegu. W pozostałych przypadkach poprawa bywa stopniowa i może wymagać uzupełnienia leczenia o rehabilitację. 

O tym, jak dokładnie przebiega barbotaż, ile trwa i czy jest bolesny, przeczytasz w dalszej części artykułu.

Jakie są przyczyny i objawy wapniejącego zapalenia ścięgien barku?

Wapniejące zapalenia stożka rotatorów, inaczej zwapnienia stożka rotatorów (ang. calcific tendinopathy of the rotator cuff) to schorzenie polegające na odkładaniu się kryształów hydroksyapatytu wapnia w obrębie ścięgien barku. Dokładna przyczyna powstawania zwapnień nie jest jednoznacznie poznana, jednak badania sugerują związek z zaburzeniami ukrwienia ścięgna, przeciążeniami mechanicznymi oraz lokalnymi procesami degeneracyjnymi[7,8].

Do najczęstszych objawów zwapnień barku należą:

  • silny, często nagły ból barku, nasilający się w nocy,
  • ograniczenie zakresu ruchu, szczególnie przy unoszeniu ramienia,
  • ból promieniujący do ramienia lub szyi,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • bolesność uciskowa w okolicy guzka większego kości ramiennej[7,8].

W fazie resorpcyjnej choroby (etap, w którym złogi wapnia zaczynają się rozpuszczać) dolegliwości bólowe mogą być wyjątkowo intensywne, co często skłania TO pacjentów do poszukiwania szybkiej i skutecznej metody leczenia. Właśnie w tej grupie chorych barbotage wykazuje największą skuteczność kliniczną, prowadząc do szybkiego zmniejszenia bólu i poprawy funkcji barku[1-4].

Kto kwalifikuje się do zabiegu barbotage?

Barbotaż barku nie jest procedurą wykonywaną profilaktycznie ani u każdego pacjenta z bólem barku. Skuteczność tej metody zależy przede wszystkim od prawidłowej kwalifikacji chorego, etapu choroby oraz charakteru zwapnień w obrębie ścięgien stożka rotatorów. Aktualna literatura naukowa jasno określa sytuacje, w których przynosi największe korzyści kliniczne, jak również przypadki, w których nie jest zalecany[1,2].

Wskazania do usuwania zwapnień barku pod kontrolą USG

Do barbotażu najczęściej kwalifikują się pacjenci, u których stwierdza się:

  • wapniejące zapalenie ścięgien stożka rotatorów, potwierdzone badaniem USG lub RTG[1,2];
  • utrzymujący się ból barku trwający co najmniej kilka tygodni lub miesięcy, oporny na leczenie zachowawcze (rehabilitacja, NLPZ, fizykoterapia)[3];
  • złogi wapnia w obrębie barku o charakterze miękkim lub półpłynnym, szczególnie w fazie resorpcyjnej choroby;
  • ograniczenie funkcji barku, wpływające na codzienne czynności lub aktywność zawodową;
  • brak poprawy po iniekcjach sterydowych[5].

Przeciwwskazania do usuwania zwapnień stożka rotatorów

Nie każdy pacjent z rozpoznanym zwapnieniem barku może zostać zakwalifikowany do zabiegu. Do głównych przeciwwskazań należą:

  • brak widocznego zwapnienia w USG lub bardzo drobne, rozproszone złogi;
  • twarde, silnie skostniałe zwapnienia, które nie poddają się płukaniu[1];
  • uszkodzenie ścięgna stożka rotatorów;
  • aktywne zakażenie w miejscu planowanego zabiegu;
  • zaburzenia krzepnięcia krwi, skaza krwotoczna lub niekontrolowana terapia przeciwzakrzepowa;
  • brak zgody pacjenta lub niemożność współpracy podczas zabiegu;
  • ciąża.

W takich przypadkach rozważa się inne metody leczenia, w tym rehabilitację, terapię falą uderzeniową lub leczenie operacyjne.

Jak wygląda zabieg barbotage – usuwanie zwapnień z barku?

Barbotaż barku wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych i nie wymaga hospitalizacji. Cała procedura odbywa się pod kontrolą ultrasonografii (USG), co pozwala lekarzowi precyzyjnie zlokalizować zwapnienie (nawet te o niewielkich rozmiarach) w obrębie ścięgna stożka rotatorów.

Po zdezynfekowaniu skóry i podaniu znieczulenia w miejsce zwapnienia wprowadzana jest igła (czasem dwie), przez którą lekarz mechanicznie rozdrabnia złóg i przepłukuje go solą fizjologiczną. Usunięty materiał wapniowy zostaje odessany, a na zakończenie często podaje się lek przeciwzapalny do kaletki podbarkowej, aby zmniejszyć dolegliwości bólowe po zabiegu. Dużym komfortem dla pacjenta jest to, że po zabiegu może od razu wrócić do wykonywanych czynności, bez konieczności stosowania ortez.

Ile trwa zabieg?

Nieoperacyjna procedura usunięcia zwapnień trwa zazwyczaj ok. 30 minut, w zależności od wielkości, twardości i lokalizacji zwapnienia oraz zastosowanej techniki. Cała wizyta, wraz z przygotowaniem pacjenta i krótką obserwacją po zabiegu, znieczuleniem trwa 60 minut.

Czy barbotaż jest bolesny?

Barbotage barku jest zabiegiem małoinwazyjnym i dobrze tolerowanym przez większość pacjentów. Dzięki zastosowaniu znieczulenia miejscowego ból w trakcie procedury jest zwykle niewielki i porównywalny do uczucia ucisku lub rozpierania.

Jak przygotować się do zabiegu?

Przygotowanie nie jest skomplikowane, jednak wymaga kilku ważnych kroków, które zwiększają bezpieczeństwo i skuteczność procedury. Podstawą jest prawidłowa kwalifikacja oraz aktualne badanie USG barku.

Przed zabiegiem pacjent powinien:

  • poinformować lekarza o wszystkich chorobach przewlekłych;
  • zgłosić przyjmowane leki, zwłaszcza przeciwkrzepliwe;
  • dostarczyć aktualne wyniki badań obrazowych (USG, RTG);
  • unikać intensywnego wysiłku barku na 1-2 dni przed zabiegiem,
  • zjeść lekki posiłek (zabieg nie wymaga bycia na czczo).

W dniu zabiegu zaleca się założenie wygodnego ubrania umożliwiającego swobodny dostęp do barku.

Jakie są zalecenia po zabiegu leczenia zwapnień?

Po barbotażu pacjent może wrócić do domu tego samego dnia, jednak przez kilka dni powinien po prostu oszczędzać leczony bark. Prawidłowe postępowanie pozabiegowe ma duże znaczenie dla efektu terapii i komfortu pacjenta.

Porada eksperta

Po wykonaniu zabiegu rekomenduje się podjęcie rehabilitacji, której celem jest przywrócenie pełnej sprawności i ruchomości barku, a także wzmocnienie siły mięśni obręczy barkowej. Odpowiednio dobrany zestaw ćwiczeń minimalizuje ryzyko nawrotu zwapnień oraz poprawia stabilizację stawu ramiennego. Regularna fizjoterapia wspiera również utrwalenie efektów zabiegu i umożliwia bezpieczny powrót do codziennej aktywności.

Arleta Witkowska-Łuczak, specjalista radiolog w Centrum Medyczne Diagnosis

Ile L4 przysługuje pacjentowi po barbotażu?

Pacjent może wykonywać większość codziennych czynności już następnego dnia. Zwolnienie lekarskie nie zawsze jest zatem konieczne i zależy głównie od charakteru pracy oraz nasilenia dolegliwości. Osoby wykonujące pracę fizyczną lub wymagającą intensywnego kończyny górnej mogą otrzymać zwolnienie, na okres 1-2 tygodni zgodnie z decyzją lekarza prowadzącego.

Jakie są opinie na temat zabiegu barbotage?

Opinie o barbotażu barku są w większości przypadków pozytywne, zarówno wśród pacjentów, jak i lekarzy zajmujących się leczeniem schorzeń barku. Pacjenci najczęściej zwracają uwagę na wyraźne zmniejszenie bólu oraz poprawę ruchomości już w pierwszych tygodniach po zabiegu, a także na fakt, że procedura jest małoinwazyjna i nie wymaga hospitalizacji. W opiniach podkreślana jest również krótka rekonwalescencja w porównaniu z tradycyjnym leczeniem operacyjnym.

Jak długo trwa rekonwalescencja i kiedy zauważalne są efekty?

Rekonwalescencja jest zazwyczaj krótka i stopniowa, a jej przebieg zależy od wielkości zwapnienia, reakcji tkanek oraz przestrzegania zaleceń pozabiegowych. U części pacjentów pierwsze zmniejszenie bólu odczuwalne jest już po kilku dniach, jednak pełna poprawa funkcji barku i redukcja bólu najczęściej pojawiają się w ciągu 2-6 tygodni. Włączenie rehabilitacji oraz stopniowy powrót do aktywności fizycznej istotnie wpływają na tempo i trwałość uzyskanych rezultatów.

Ile kosztuje zabieg barbotage? Aktualne ceny leczenia zwapnień

Cena barbotażu barku w Centrum Medycznym Diagnosis to koszt 2500zł.

Podsumowanie – najważniejsze informacje o barbotażu

  • Barbotage to nowoczesny, małoinwazyjny zabieg stosowany w leczeniu wapniejącego zapalenia ścięgien barku, wykonywany pod kontrolą USG. Pozwala na mechaniczne usunięcie złogów wapnia bez konieczności zabiegu chirurgicznego. 
  • Skuteczność barbotażu zależy od właściwej kwalifikacji pacjenta, rodzaju zwapnienia oraz przestrzegania zaleceń pozabiegowych. U wielu pacjentów prowadzi do wyraźnej redukcji bólu i poprawy funkcji barku w ciągu kilku tygodni.
  • Zabieg jest krótki, bezpieczny i dobrze tolerowany, a rekonwalescencja zazwyczaj przebiega stosunkowo szybko.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ):

Co to jest barbotage?

Barbotaż to nieoperacyjne leczenie zwapnień. Zabieg wykonywany jest pod kontrolą głowicy USG i polega na przezskórnym rozdrobnieniu i wypłukaniu złogów wapnia ze ścięgien barku przy użyciu igły. Procedura realizowana jest w znieczuleniu miejscowym i nie wymaga hospitalizacji.

Czy barbotage jest bolesny?

Pomimo że zabieg barbotage zaliczany jest do małoinwazyjnych, może powodować niewielki dyskomfort lub dolegliwości bólowe, zwłaszcza po ustąpieniu znieczulenia miejscowego.

Kto kwalifikuje się do barbotażu?

Do usunięcia zwapnień kwalifikuje się pacjenci z potwierdzonym wapniejącym zapaleniem ścięgien barku, u których ból utrzymuje się mimo leczenia zachowawczego. Zabieg jest dobrze oceniany ze względu na wysoką skuteczność, krótki czas rekonwalescencji i możliwość uniknięcia operacji.

 

Bibliografia:

  1. Gatt DL, Charalambous CP. Ultrasound-guided barbotage for calcific tendonitis of the shoulder: a systematic review including 908 patients. Arthroscopy. 2014 Sep;30(9):1166-72. doi: 10.1016/j.arthro.2014.03.013. Epub 2014 May 10. PMID: 24813322.
  2. de Witte PB, Selten JW, Navas A, Nagels J, Visser CP, Nelissen RG, Reijnierse M. Calcific tendinitis of the rotator cuff: a randomized controlled trial of ultrasound-guided needling and lavage versus subacromial corticosteroids. Am J Sports Med. 2013 Jul;41(7):1665-73. doi: 10.1177/0363546513487066. Epub 2013 May 21. PMID: 23696211.
  3. Ten Hove FL, de Witte PB, Reijnierse M, Navas A. Needling and Lavage in Rotator Cuff Calcific Tendinitis: Ultrasound-Guided Technique. JBJS Essent Surg Tech. 2024 Jan 5;14(1):e23.00029. doi: 10.2106/JBJS.ST.23.00029. PMID: 38268769; PMCID: PMC10805427.
  4. Sconfienza LM, Viganò S, Martini C, Aliprandi A, Randelli P, Serafini G, Sardanelli F. Double-needle ultrasound-guided percutaneous treatment of rotator cuff calcific tendinitis: tips & tricks. Skeletal Radiol. 2013 Jan;42(1):19-24. doi: 10.1007/s00256-012-1462-x. Epub 2012 Jun 19. PMID: 22710923.
  5. Lee JP, Kim DS, Han JY, Baik SH, Kwak JW, Kim SH. Clinical and radiological outcomes of ultrasound-guided barbotage using a spinal needle and subacromial steroid injection for calcific tendinitis of the shoulder. Clin Shoulder Elb. 2022 Jun;25(2):140-144. doi: 10.5397/cise.2021.00724. Epub 2022 May 31. PMID: 35698783; PMCID: PMC9185114.
  6. Werry WD, Hedeman M, Sharma A, Garfi J, Elentuck D, Samuelsen B, Kasparyan G, Lemos M. Determining the efficacy of barbotage for pain relief in calcific tendinitis. JSES Int. 2024 Jun 19;8(5):1039-1044. doi: 10.1016/j.jseint.2024.06.005. PMID: 39280166; PMCID: PMC11401591.
  7. Uhthoff HK, Loehr JW. Calcific Tendinopathy of the Rotator Cuff: Pathogenesis, Diagnosis, and Management. J Am Acad Orthop Surg. 1997 Jul;5(4):183-191. doi: 10.5435/00124635-199707000-00001. PMID: 10797220.
  8. Bechay J, Lawrence C, Namdari S. Calcific tendinopathy of the rotator cuff: a review of operative versus nonoperative management. Phys Sportsmed. 2020 Sep;48(3):241-246. doi: 10.1080/00913847.2019.1710617. Epub 2020 Jan 18. PMID: 31893972.
Umów wizytę